یک نماهنگ برای ادای احترام به استاد فرامرز پایور

payvar-coverچقدر غمگینم! مدت‌ها بود که حتی حوصله نوشتن برای نیمکت هم نداشتم. به تازگی که کمی از این رخوت درآمده بودم مطلبی درباره آلبوم جدید استاد همایون خرم نوشته بودم و کلی مطلب علمی که ناگهان شنیدم . . .

چقدر دردناک بود! انگار هنر ایران بیمار شده و هر از گاهی عضوی مهم از آن را جدا می‌کنند. اول استاد پرویز مشکاتیان و حالا استاد او “فرامرز پایور”. سنتور که جدا داغدار و کم مایه شده است.

بغض دارم! بغضی بزرگ و نمی‌دانم چگونه ببارم! چگونه این‌همه خاطره از جاودانه‌های او را ببارم! بغضم زمانی بیشتر می‌شود که می‌بینم خبر درگذشت این استاد نامدار در بسیاری از شبکه‌های حتی غیر فارسی زبان اعلام می‌شود، بی‌بی‌سی فارسی و تلویزیون صدای آمریکا هر چند دقیقه یک‌بار این خبر دردناک را اعلام می‌کردند، اما زشتی‌پرستان صدا و سیما … دریغ!

از نگاه من فرامرز پایور با بسیاری دیگر تفاوت داشت. استاد بی‌همتای سنتور ایران تنها یک نوازنده و آهنگساز نبود. او از معدود نامداران موسیقی پیش از انقلاب بود که پس از انقلاب اسلامی و با حضور آن‌همه کج‌سلیقگی هم دست از کار نکشید. بزرگان موسیقی را دور هم جمع کرد. با حضور مرحوم استاد اصغر بهاری، استاد جلیل شهناز (یگانه تار)، استاد محمد موسوی و استاد محمد اسماعیلی گروه اساتید موسیقی ایران را تشکیل داد و هم بسیار آهنگسازی کرد و هم به زنده کردن آواهای قدیمی تر پرداخت. همکاری این گروه با استاد شهرام ناظری در دل شیدا از یاد هیچیک از علاقه مندان موسیقی نخواهد رفت.

برای بزرگداشت این نوازنده چیره دست و آهنگساز نامدار (که انصافا در رِنگ یگانه بود) یک کار یگانه انتخاب کرده‌ام. بزرگمهر حسین‌پور که بسیاری کارهای کمیک استریپ او را دیده‌اید، روی یکی از آهنگ‌های ماندگار استاد فرامرز پایور که با همراهی گروه اساتید موسیقی ایران و استاد شهرام ناظری اجرا شده است، انیمیشنی ساخته است که دیدنش خالی از لطف نیست. اولین چهره‌ای که در تصاویر دیده می‌شود استاد فرامرز پایور است. اگر چه این انیمیشن حالت کمیک دارد، حالا باید با دیده غمبار به آن نگاه کرد. در میان این اساتید نامدار استاد اصغر بهاری و استاد فرامرز پایور در میان ما نیستند و استاد جلیل شهناز هم در سلامت نیست.

یاد استاد فرامرز پایور گرامی و نامش جاودان باد.

امیدوارم از شنیدن و دیدن این قطعه ماندگار لذت ببرید

یک نظر

  1. استاد همه‌ی بزرگان رفته‌اند یا در بستر بیماری‌اند، الان که این نظر رو می‌نویسم استاد عزیزم محمدرضا لطفی هم ازین دنیا رخت بربسته‌. چند سال پیش که استاد پایور فوت کرده‌ بودند، جلو در ورودی مکتب‌خانه میرزاعبدالله، پوستر ایشون رو زده بودند با این بیت : ” غم زمانه خورم یا فراق یار کشم”. نمی‌دونم بعد از فوت استاد بود یا قبل فوتشون که یک آلبوم مشترک از یک محفل خصوصی با حضور استاد پایور، استاد لطفی در منزل هوشنگ ابتهاج (سایه) توسط آوای شیدا اومد بیرون. واقعن کار عالی و باصفایی بود.
    جامیست که عقل آفرین میزندش

    صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش

    این کوزه گر دهر چنین جام لطیف

    میسازد و باز بر زمین میزندش

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>